وزارت دفاع ایالات متحده (پنتاگون) در اقدامی جنجالی، ایلان ماسک و پالمر لاکی را برای رهبری یک پروژه تحقیقاتی ۱۲۰ روزه درباره آینده جنگافزارها منصوب کرد. این تصمیم با وجود تخصص این افراد، به دلیل تضاد منافع احتمالی و فروش تجهیزات شرکتهای آنها به ارتش، انتقادات شدیدی را به همراه داشته است.
ورود غولهای فناوری به تاریکخانه پنتاگون
پیت هگست (Pete Hegseth)، وزیر دفاع ایالات متحده، به تازگی از آغاز یک مطالعه ویژه و ۱۲۰ روزه برای بررسی و ترسیم آینده جنگافزارها خبر داده است. این پروژه که با هدف بازنگری در استراتژیهای نظامی ارتش آمریکا و هماهنگسازی آن با فناوریهای نوین راهاندازی شده، قرار است تحت هدایت سه چهره برجسته یعنی ایلان ماسک، پالمر لاکی و نیوت گینگریچ پیش برود.
اگرچه حضور این افراد با توجه به روابط نزدیک آنها با دولت و تخصص بالایشان در حوزه تکنولوژی منطقی به نظر میرسد، اما تحلیلگران به سرعت به یک چالش بزرگ و اخلاقی اشاره کردهاند: شرکتهای تحت مالکیت ماسک و لاکی دقیقاً همان فناوریها و تجهیزاتی را تولید میکنند و میفروشند که این کارگروه قرار است خرید و استفاده از آنها را به ارتش توصیه کند.
---
اعضای کلیدی این کارگروه چه کسانی هستند؟
برای درک بهتر ابعاد این تصمیم جنجالی، باید نگاهی به سوابق، نفوذ و داراییهای اعضای این کارگروه سه نفره بیندازیم. هر یک از این افراد نقش مهمی در پیوند میان فناوری، سیاست و صنایع دفاعی مدرن ایفا میکنند.
ایلان ماسک؛ امپراتور فناوری و فضا
ایلان ماسک، ثروتمندترین فرد جهان و مدیرعامل شرکتهای تسلا، اسپیساکس (SpaceX) و هوش مصنوعی xAI، اکنون یکی از تأثیرگذارترین چهرهها در سیاستهای دولتی ایالات متحده است. سیستم اینترنت ماهوارهای «استارلینک» او پیش از این نقش حیاتی و غیرقابلانکاری را در جنگ اوکراین و هدایت پهپادها نشان داده است. علاوه بر این، تلاشهای ماسک در توسعه هوش مصنوعی از طریق xAI میتواند مسیر جدیدی را برای سیستمهای تصمیمگیری نظامی خودکار و رباتیک ارتش باز کند.پالمر لاکی؛ بنیانگذار انقلابی اندوریل
پالمر لاکی، نابغه دنیای فناوری و بنیانگذار شرکت واقعیت مجازی آکیولس (Oculus) که بعداً توسط متا خریداری شد، اکنون هدایت شرکت «اندوریل اینداستریز» (Anduril Industries) را بر عهده دارد. اندوریل یک استارتاپ دفاعی پیشرو و بسیار موفق است که در زمینه ساخت پهپادهای خودران، سیستمهای نظارت مرزی مجهز به هوش مصنوعی و تسلیحات نوین فعالیت میکند. لاکی همواره از لزوم مدرنسازی ارتش آمریکا با استفاده از فناوریهای سیلیکون ولی دفاع کرده است.نیوت گینگریچ؛ سیاستمدار کهنهکار
در کنار این دو غول فناوری، نیوت گینگریچ، رئیس سابق مجلس نمایندگان آمریکا، حضور دارد. گینگریچ با دههها تجربه در دنیای سیاست و شناخت عمیق از ساختارهای حاکمیتی، نقش پل ارتباطی میان ایدههای نوآورانه و ساختار پیچیده و بوروکراتیک واشنگتن را ایفا خواهد کرد تا تصمیمات این کارگروه ضمانت اجرایی پیدا کنند.---
تضاد منافع؛ وقتی داور خود بازیکن است!
بزرگترین انتقادی که از سوی رسانهها و کارشناسان به این تصمیم پنتاگون وارد شده، مسئله واضح «تضاد منافع» (Conflict of Interest) است. شرکت اسپیساکس متعلق به ایلان ماسک و شرکت اندوریل متعلق به پالمر لاکی، هر دو قراردادهای میلیارد دلاری فعال با پنتاگون دارند.
منتقدان بر این باورند که سپردن وظیفه تعیین استراتژیهای آینده ارتش به افرادی که خود تولیدکننده این تجهیزات هستند، میتواند به تصمیمگیریهای سوگیرانه منجر شود. به عنوان مثال، اگر این کارگروه در پایان ۱۲۰ روز به این نتیجه برسد که ارتش آمریکا باید سرمایهگذاری روی سیستمهای دفاع هوایی خودران یا شبکههای ماهوارهای کوچک را افزایش دهد، سود مستقیم این تصمیم به جیب شرکتهای اندوریل و اسپیساکس خواهد رفت. این موضوع، مرز میان مشاوره ملی و بازاریابی تجاری را به شدت کمرنگ میکند.
---
هوش مصنوعی و پهپادها؛ محور اصلی آینده نظامی
فناوریهای نوظهور مانند هوش مصنوعی (AI)، یادگیری ماشین و سیستمهای خودران، در حال تغییر دادن ماهیت نبردهای نظامی در سراسر جهان هستند. دیگر دوران تانکهای سنگین و نبردهای سنتی به پایان رسیده و جای خود را به پهپادهای انتحاری هوشمند، سیستمهای دفاعی خودکار و جنگهای سایبری دادهاند.
حضور ماسک و لاکی در این کارگروه نشاندهنده تمایل شدید پنتاگون به عبور از پیمانکاران دفاعی سنتی (مانند لاکهید مارتین و بوئینگ) و حرکت به سمت شرکتهای چابکتر حوزه فناوری است که هوش مصنوعی و نرمافزار را در اولویت قرار میدهند.
---
نتیجهگیری
تصمیم پنتاگون برای استفاده از تخصص ایلان ماسک و پالمر لاکی، شمشیر دو لبهای است که از یک سو میتواند سرعت نوآوری و ورود هوش مصنوعی به ارتش آمریکا را به شدت افزایش دهد و از سوی دیگر، سوالات اخلاقی و قانونی جدی در مورد تضاد منافع ایجاد کند. این مطالعه ۱۲۰ روزه نه تنها آینده نظامی ایالات متحده، بلکه نحوه تعامل دولتها با غولهای فناوری خصوصی را در دهههای آینده مشخص خواهد کرد.
منبع اصلی این گزارش، مجله فناوری TechCrunch است.
---